White Illusion

حرف باحالی زد
"وقتی در صفحه ی اولِ کتابی برای هدیه دادن چیزی نمی نویسی، تازه اون وقتِ که می فهمی سفیدی ابهام برانگیزتره"
بهش که فکر کردم، نه چون کلن سیاه رو بیشتر دوست دارم، اما به این دلیل که از سفیدی انتظارِ ابهام رو نداریم تو این مواقع بیشتر مبهم میشه
فکر کنم سینا دادخواه بود، اون موقع که تو یوسف آباد بود، یادمه خیابون 33 بود

Movement, Illusion or Inertia

گذرِ نورِ چراغ هایِ بینِ لاین هایِ 2 طرفه ی جاده از روی سَری تکیه داده به شیشه ی بزرگ کنارت با آهنگ "مَپس آف پرابلماتیکیو*" حسِ عجیبی داره.گذر زمان، راه، رِیل رُودهایِ وسطِ جاده را میشه حس کرد، حسِ توهمِ حرکت. اما نگاه به دور و دیدنِ کوهها؛ همون حسِ سکونِ همیشگی را بارور می سازه؛ آزار دهندست .
ترجیح می دم در توهم صحنه ی عبور رِیل رُودها و چراغ هایِ سریع العبور جاده زندگی کنم تا در سکون کوهها.

این وسط نمی دونم توهمشون رو بیشتر دوست دارم یا حرکتشون رو


Maps of Problematique - Muse *